Ergun
@Pekera
İnsanlar hayattaki amaçlarının mutlu olmak olduğunu söylediklerinde, aslında mutsuz olduklarını dile getirirler. Mutluluğu bir proje olarak görerek, memnuniyeti ileriki bir zamanda aramış olurlar. Şu an geçip gider ve yavaş yavaş endişe baş göstermeye başlar..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kediler doğalarına kulak vererek yaşarlar, insanlar ise doğalarını bastırarak. Çelişkili görünse de bu onların doğasıdır. Aynı zamanda da barbarlığın bitip tükenmez cazibesinin kaynağıdır. Bir çok insan için uygarlık bir kısıtlanma halidir. Korkunun esiri olmuş, cinsel açlık çeken ve göstermeye cesaret edemedikleri bir öfkeyle dolu olan kimseler, kendini olumlayarak yaşayan bir canlı karşısında deliye dönerler..
Kediler yaşamlarını sorgulama ihtiyacı duymazlar, zira hayatın yaşamaya değer olduğundan şüpheleri yoktur. Felsefenin nafile yere dindirmeye çabaladığı bitmez tükenmez huzursuzluğun kaynağı, insanın özbilincidir..
Kedilerin felsefeye ihtiyacı yoktur. Doğalarına sadık kalan kediler, onun kendilerine sunduğu hayattan hoşnutturlar. İnsanlarda ise doğalarından hoşnut olmamak doğalmış gibi görünmektedir. İnsan denen hayvan, öngörülebilir trajik - ve bazen de absürt - sonuçlara yol açabilse de olmadığı bir şey olmaya çabalamaktan asla vazgeçmez..
Puan vermedi·184 syf.·
9 günde okudu
·2024 15. kitabı
