“Bir çay koy gönlüme adı sen olsun Bir çiçek ol ömrüme her yer sen koksun Sevda koydum cebime yolumuz aydınlık olsun Bulut biz yağmur gözyaşımı olsun Ay ve güneş yol, Allah yardımcımız olsun Tutalım mı yıldızları bu gece? Ayla güneşi, karla yağmuru Buluşalım mı göklerde bu gece Çiselerken gökten yağmuru…” Her şiiri ayrı güzel, ayrı bir keyifle okuduğum kitabın , en sevdiğim şiiriydi bu kalemine sağlık hocam
Bir kadın tanıdım Gözlerinde güneş doğradı her sabah Dilinde bir ömrün aşkı mazisi Bakışlarında cennnet Gülümsemesinde sevgi ve mutluluk Nefes alışında saklıydı papatya kokuları Nergis misali güzelleşiyordu her sabah…
“Duvarlara anlatıyorum seni.
Bazen susuyorlar bazen duymamış gibi yapıyorlar.
Anlayacağın, susmanın gölgesiyle oynuyorlar.
Her yerim acıyor.
Geçmedi anne , hiçbir şey geçmedi.
Oysa hala, geçer demeni bekliyor.” Bu kitap bende derin bir iz bıraktı elime aldığımda ilk okuduğum şiirdi ve ruhuma şifa gibiydi…