Ayşe ~

Diyor ya Aşık Veysel, ‘iki kapılı bir han’ diye. Ondan cereyan yapıyor bu hayat! Onun için üşüyorum hep.
Reklam
Asla hatırlamak istemediğim, ancak unutmak için anlatmaktan başka çaremin olmadığı o kadar çok şey yaptım ki... Üstelik bunları da başka şeyleri asla hatırlamamak için yaptım... Ama bugünü, dünü unutmak için yaşamak, hiçbir halta yaramadı. Aksine... Unutulması gerekip de unutulamayanlar, katlana katlana çoğaldı. Meğer önce yarını unutmak gerekiyormuş.. Her doğanın yeni bir güneş olduğuna inanacak kadar unutmak...
Dünyanın en çaresiz çoçuklarına en büyük hayalleri kurduran, umut denilen o doğal felaketten nefret ediyordum !
İnsanın kullandığı ilk alet, başka bir insandır.
Dayanılmaz olan tek şey, hiçbir şeyin dayanılmaz olmamasıdır.
Reklam