Şu hayatta bizim için en büyük işkence -belirsizlik- dediğimiz süreçtir. İnanın en kötü senaryo bile uzun süreli belirsizliğin yarattığı hasar kadar beynimize zarar verici değildir.
İnsanlık olarak sağlığımıza ne kadar dikkat edersek edelim asla kaçamayacağımız bir katil var. Eninde sonunda bizi bir yerde bulup, öldürecek olan o katilin adı zaman. Ne garip değil mi? Katilini tanıyorsun ama ondan kaçamıyorsun.
Çaresizlik o kadar derin bir kuyudur ki içine düşüp de çıkamayacağını anladığında onu sevmeye başlarsın. Bunu da ancak ya kendini kandırarak ya da inanarak yapabilirsin.