Acı çekerek iyi biri olunamaz. Acı çekerek genellikle kötü biri olunur. Kimin en çok acı çektiğini tartışmak çocukçadır. Baskı gören çocuk genellikle sakatlanır; duygusal yaşamı zarar görür. Baskı gören, genellikle baskı yapanın düşünce yapısını ve yöntemlerini benimser. Baskı görmenin en vahim sonucu budur: Bu, baskı göreni mahveder ve onun kendini kurtarma olanaklarını azaltır. Acıyı ise yarar kılmak büyük uğraş gerektirir; özellikle de acı çeken kişi için.
Sybille Bedford bir yerlerde şöyle yazmıştı: İnsan gençken kendini bir bütüne, insanlığın temel ilkelerine bağlı hissetmez; insan gençken bir sürü şey dener, çünkü hayat bir genel prova gibi algılanır — perde gerçekten açıldığında değiştirilebilecek bir prova gibi. Ama gün gelir, perdenin her daim açık olduğu kafasına dank eder. Sahnelenen, oyunun kendisidir.