Biliyorum. Âşık olmadım hiçbir zaman, diyen birinin, büyük ihtimalle büyük bir yalancı ya da kalbi kırık bir kibir hastası olduğunu düşünüyorsundur. Ama bil ki ben, hiçbir zaman kimseyi sevdiğime tam olarak inanmadım.
Bir şekilde, bütün acıları gördüğümü, bütün hıçkırık cinslerini duyduğumu düşünüyordum. Sanki, dünyayı bacaklarının arasından çıkarmış bir kadın gibiydim. Her yerini ve her şeyini biliyordum, doğurduğu bebeğini tanıyan bir anne kadar... Her şeyi bildiğim için vasiyetimde tek bir cümle olacaktı:
" Beni yüzüstü gömün. Çünkü yeterince gördüm!"
Zavallı kız, bir felaket yaşadığımızı ve bugünlerin geride kalacağını söylüyor olmalıydı kendisine, her mutsuz insan gibi. Bugünler geride kalacak... Kalmayacak! Her gece, herkes bütün acılarını hatırlayacak gözlerini kapattığında. Böyle olmasa, binlerce çeşidi olur muydu uyku ilaçlarının?
Köpüğün içinde kaybolan küp şekerler gibi yok olmak istediğimi biliyorum. Bir kaşık hareketiyle, içine düştükleri kaynar sıvıya karıştıkları gibi parçalanmak ve zamana karışmak istediğimi de biliyorum...