Biri ötekine anlatıp durur, ötekinin duyup duymadığının ya da anlayıp anlamadığının hiçbir önemi yoktur. Konuşuyorlar ya da hiç konuşmadan karşılıklı oturuyorlardır ya, önemli olan budur işte.
Mademki hiçbir şeyi değiştirmeye iktidarı yoktu, her şey evvelden çizilen bir yolda yürüyecekti, o halde aklı başında bir insan, tebessümle seyredip sırasını beklemeliydi.
Kişinin şahsiyetinin dokunmasından sevdiğinin tavırları, önemli bir fonksiyon icra eder. Çünkü insan, sevdiklerini ön yargısız benimser ve onlarla bütünleşir. Yıldızlar, dünya ve güneş için çekim kaidesi ne ise, insanlar için de "sevgi" odur.