“Canım.Seni görmek istiyordum kısacası.İnsan görmekle bile bazı şeylerin ağırlığına dayanabilir,avunabilir,hayal kurmağa devam edebilir.Sen anlamazsın tabii.Anlamak için,insanın bazı eksik yönleri olmalı.
Başarısızlığın yarattığı öfke yüzünden hayallerimin düzeni bozuluyordu.Pusuda bekleyen kötü hayaller,eziyet eden görüntüler birden saldırıyordu üstüme.
Benimle birlikte,beni geride bırakmaktan başka bir şey düşünülemez.Ben de kendi isteğimle geride kaldım işte;bu meyhaneye kadar düştüm.Şimdi de küçümserler;neden oralara kadar zahmet ettiniz?derler.Biz zaten biliyorduk senin ne kadar aşağılık olduğunu.