sonra kitapları okuyup da onların da hayatta kullanamayacağım gerçekler buldukça,dostlar arasında dedikodular,alaylar,soğuk,kötü,boş gevezelikler dinledikçe,gayesiz,sevgisiz toplantılara katıldıkça daha da kötü oldum.
Öldü ve bir daha dirilmedi.Nereye gitti bütün bunlar,niçin bu ateş söndü?Anlamıyorum.Başımdan öyle büyük felaketler,kasırgalar da geçmedi.Hiçbir şey kaybetmedim.Vicdanımda hiçbir leke yok,cam gibi tertemiz,gururumu kıracak hiçbir şey olmadı.Tanrı bilir niçin hayatım böyle harcandı gitti…
-Ama bu hayatta sevmediğin şey ne?Onu söyle.
-Her şey;durmadan öteye beriye koşmalar,küçük ihtiras oyunları,hele de açgözlülükler,rekabetler,dedikodular,birbirine çelme takmalar,birbirini tepeden tırnağa süzmeler.Konuşmaları dinledikçe insan budalalaşıyor.
gurur hayatın tuzudur derler;gururum nereye gitti?Ya ben yaşadığım hayatı anlayamadım ya da bu hayatın hiç bir değeri yoktu.Daha iyisini de bulamadım,göremedim,kimse de göstermedi.Sen bir gelip bir kayboluyordun,tıpkı parlak,hızlı bir kuyrukluyıldız gibi;bense her şeyi unutuyor,yavaş yavaş sönüyordum.