Özümm

Özümm
Belki de çevirdiğin bir sayfanın kıyısında vardım; karşılaştık mı, kim bilir?
Tuzlu bir serap
Zincirlerle kurmuşum sandalyemi, Nutku tutulmuş bir denizin kenarında. Kollarım, birbirine sığınmış sessizlikle, Etrafı süzer dururum... Belki kıyının kıyısında Sen geçersin... Bir ümit, bir sızı... Oltalara takılmış hayaller gibi, Hürüm sonsuzlukla savaşırken, Mesudum, balıklar misali. Ufukta ansızın bir gemi belirir, Kızıl bir güneş ateşiyle Rengini haykırır Mavinin tam ortasında... Ummadığım bir lezzetle Yutkunarak dururum... Yerimden kalkıp dizmeye başlarken İçimden biriken yılları, Hafifçe kırılır belim Ve sonunda anlarım... Bir meltemmiş yalnızca, Asılsız... Tuzlu bir serap... Özümm
Şiir
Reklam
Bir hırsız kadar cesaretli şapkamdaki sesin...
Duygu ve Düşünce
Kendime biraz iltifat edeyim bari #43
Her kalp senin kalbin kadar değerli bunu unutma🍓
Duygu ve Düşünce
Son İzmaritim
Bu gecenin gökyüzünde aramaya çıktım seni. Duyunca inanır mısın? Sigaramın küllerinden yeniden, yeniden yakmışım tüm şehri. Bu acıyla kokan ateşimde peydahlayıp yaratmışım seni. Günahlarımla besleyip izmaritlerden doğurmuşum lekeli, asil bedenini. Asılmışım bir deniz kenarında, seninle başlayan yangını izlerim. O kadar umursamaz, o kadar yorgunum... Görsen, ne çok mağdurum. Kirpiğinden yakıyorum, dudaklarından çekiyorum dumanları... Son izmaritim denizde, ama içimde hâlâ dumanınla boğuluyorum. Özümm
Şiir
Denizden bir elbise
Denizden bir elbise giymek isterdim, Renginden, sesinden, tuzlu havasından... Bir süsü, bir teli eksik, yâr, Benim olmayan bir resmin kenarından. Kumlara serdim sevgimizi, Renklerle dolu, masal gibi... Etrafımızda uçuşan dalgalar , Kıyıya vuran kalabalık insanlar... Terliklere sıkışan yarım kalan ayaklar gibi... İki eski kare fotoğraf, Ve tenimde soluk soluğa nefesin. Yüzsen derin, ince sularımda, Çalsan masmavi gözlerimden... Unutulmazdı o sakin, noksan halin. Bir fırtına kopsa, Gökyüzü kararsa, Dalgalar kıyıya vursa... Yine mavi... Ve yine de... Sen. Özgü BOZKURT
Şiir
Reklam