İki dudak arasında sevdim seni,
Kıpırdamadan, sessiz, derin...
Çaldı usulca, uzun uzun,
Kapandı son numaran,
Tüm zaafıyla sustu hayal dünyam.
Sahteden senaryolarla örülmüş,
Nemli sayfalarda kaybolduk,
Rüzgarın fısıltısıyla buluşan
Nice ıssız, karanlık gecelerde soğudum.
“Oturup yıldızlarla kurduğumuz
Mutluluğa bakalım,” demiştin.
İnanmıştım saf, çocuksu halimle,
Samimiyetle, bulutlarda gezdireceğine.
Usulca uzandım boylu boyunca
Kırmızı saçlarımla, tenimle...
Beyaz düşlerimle aradım seni,
Sevdiğin o beyazlarda,
Her köşede, her bedende.
Ah, çekip bağırsam da nafile...
Keşke ben de unutsaydım,
Beyazlara bulanmış kalbimin çığlıklarını,
Kenevir dikenleri gibi saran,
Saplanan solgun umutlarımı,
Koparıp savuran rüzgârların içinde,
Belki bulur, yurt edinirdim kendime.
Özümm