Özümm
@Peraksa
Belki de çevirdiğin bir sayfanın kıyısında vardım; karşılaştık mı, kim bilir?
Bilmem Hatırlar mısın?Şiir
Bilmem hatırlar mısın?
Saçlarının pembesi vardı,
Yanaklarının al al altında...
Masum bir sözün,
Beni sonsuza dek saklar mısın?
Alırdım seni pembelerle,
Sarardım pamuklara, yollara...
Saraylara baş tacı ederdim bizi.
Ne oldu da sarardık?
Solup, yitirdik bizi...
Bahçelere ektiğin,
Kara kaşlı bir sevdiceğin vardı,
Bir de pembe gülün...
Biri sen, biri ben...
Ne çok emek verdik,
Ne çok ziyan ettik ömürden...
Bir rüzgar savurdu bizi...
Öyle duydum… ahımlı bir topraktan.
Solmuş yaprakların arasından
Bir fısıltı geldi kulağıma…
Hatırlar mısın Sonsuza dek saklayacaktım,
Bir rüzgar izin vermedi...
Saklayamadım...
Saklı tutamazdım seni.
Kökünden kopmuş bir çiçek,
Çatlak kabuklu bir mevsimde unutuldun...
Reklam
Hâlihazırda yürürken
Yazarına sordum adını
Cismi belli olmayan Tanrı'na
Belki secdeye varırdım, şüphesiz
İnanamazsın ama yanardım... Tekinsiz
Bir kitapta tanıdım seni
Her satırda isimsiz, şekilsiz
Anlamı yoktu.... Tarifsiz
Karanlıkta parlayan cümbüşüm, vakitsiz olurdun
Bir rüya görmüşüm, renkli kabusunu
Elimin altında... Kitabın, adın
Saçlarıma dolanmış soğuk sesin
Boğulmuşum... Ama yine de yaşarım
Ne bedenin yetermiş ne ruhun,
Ve ben... Bildiğini sandığın bilinmezin ta kendisi.
Kırık yıldızların altında bir yalnızlık
Sessizliğin içinde yankılanan bir ses :
Beni anlar mı, yükü taşıyan?
Sararmış fotoğraflarŞiir
Perdelerde sarı sarı çiçekler,
Belimin kıyısına bulaşmış bir anı gibi...
Kapılara asılmış, sararmış umutlar —
Ah... ne çirkinim, sendeki ben.
Halıların zerafetinde
Yorgun bacaklarım iz bırakır.
Toza bulanmış aynalarda
Sakalların değil, zaman susar.
Biraz da yorgun argın bir duvarım,
Boyası dökülmüş, sesi yutmuş.
Sesimi duysa da yer gök,
Yetmez... yetemez senin gözündeki ben.
Bir çerçeveye astım seni,
Mavili, yeşilli, gökyüzülü...
Her bakışımda rengi solar,
Her dokunuşta eski bir yara gibi.
Buket buket dizilmiş fotoğraflar —
Hepsi sen, ama hiçbiri ben değil.
Sandığa sakladım tüm umutlarımı,
Belki duyarsın diye
Yazdım adını taşlara, duvarlara,
Ve unutulmuş her pencereye...
Özümm
ÖzümmBaya mutluyum ilk defa nikah şahidi oldum modum yükseldi 🥲 yoksa artık büyüyor muyum?
Mum GibiŞiir
Bu gecenin karanlığında
Tenime sinen ince bir ışık oldun.
Haberin var mı?
Kolları uzun, yitik düşlerimin yıldızı...
Dünya yansa, sen mum olsan,
Kıymetinle yok olur mu biri?
Sönmese içimdeki umut masalın,
Kuşlarla, yıldızlarla sarsam bedenini —
Geceye açsam kapılarını,
Ceketinde bana da yer var mı?
Ardına bakarken hafiften
Bulansam kokuna,
Masum dudaklarınla
Kapılsam kollarına.
İçim erirmiş o sahte bakışınla.
Anlıyor bir yanım, garip, aciz...
Soluğum titrek bir hapiste.
Aman diyorum, ne fark eder
Benim gibi yanıp kül olamadıkça?
Özümm
ÖzümmReklam