Bir halkta koşullar eşitlendikçe bireyler daha küçük, toplumsa daha büyük görünür; daha doğrusu, diğer herkese benzer hale gelen her vatandaş kalabalıkta kaybolur ve artık sadece halkın geniş ve muhteşem görüntüsü fark edilir.
Eşitlik aslında iki eğilim üretir: Biri insanları doğrudan bağımsızlığa götürür ve onları birdenbire anarşiye kadar sürükleyebilir; diğeri ise daha uzun, daha gizli ama daha emin bir yoldan köleliğe ulaştırır.