Ölüm yaşam kadar eski bir kavram iken, yaşam kadar doğal ve kaçınılmazken, yaşamı kendimize, ölümü başkalarına yakın görürüz.
Demem o ki ölüm bizim gibi faniler için kaçınılmaz sonken bile asla ona yaklaşmak istemiyoruz. Oysa ölümden uzaklaşmak için harcadığımız her saniye bizi ölüme biraz daha yaklaştırmış oluyor. Velhasıl ölmek garip bir şey.
Okudukça iştahlanıyor, iştahlandıkça okuyordum. Yılların açlığını, susuzluğunu gidermek imkansız gibiydi. Sanki çok geç kalmıştım ve ömrüm boyunca hiç durmadan okusam bile eksikliğimi kapatmayacak gibi hissediyordum.