"Yâ Rab belâ-yı aşk ile kıl âşinâ beni
Bir dem belâ-yı aşktan etme cüdâ beni."
Bir âlimin sohbeti, yaralı kalbleri tedavi eder. Fakat bir arifin sohbeti, ölmüş kalbleri diriltir.
Yalnız ve huzursuzum, ama “Bir emr-i hak vakî olsa çenemi çekecek kimse yok,” diye de ömür boyu yanımda birini besleyecek değilim. O, ben ölünce çenemi yerine yerleştirecek diye benim onun elli sene çenesini çekecek halim yok. “Aile, ne manâsız gaile”
Ne huzurluymuş aldatılmak, aldatmanın kasırgalarından hiçbiri yok, müthiş bir sükûnet, temizlik duygusu, adeta şükredecek bir halde olma, munislik ve saffet ile odamı doldurdu.
, “Adam elli senedir söylüyor,” denir de bu lafın tınısından bile korkulmaz, lafın gittiği yerin arkasına bakılmaz, bakılsa ya Toptaşı ya da La Paix’nin Mazhar Osman koğuşu görülür.