Yürüyorum nereye gittiğimin bir önemi olmadan
Yanıp sönen sokak lambası selamlıyor beni her defasında
Bir esinti hakim olmuş, attığım her adımda ısındığım sokakta
Daha dün buradaydın, işte tam da sol yanımda
Saat ölümü teğet geçiyor,
Sonbahar dahi hüzün döküyor kollarından başıma
İşte geldim. Daha dün buradaydım, işte tam da senin sol yanında
Geceye diz çöktüren o gözlerinle,
Rüzgarların bile dokunmaya kıyamadığı saçlarınla,
Çiçeklerin bakmaya utandığı o huzur dolu tebessümünle,
Dün son kez seninle can canaydım.
Artık gitmek gerek huzur diyarım, bu aydınlık şehirden
Kimsenin aydınlığı aydınlatmıyor zifiri karanlıkta bir köşeye sığınmış, seninle büyümüş çocuğu
Onu bulmam gerek, belki senin nereye gittiğini söyler de şu karanlığı bir nebze olsun aydınlatırım.