Kalemi almıştı eline. Çekmeceden de dert dünyasını çıkarmış koymuştu masaya. Kendisine karanlık gecelerinde yoldaşlık eden masa lambasını açmıştı. Bulunduğu aura ona " artık içinde olanları kağıda kusmalısın." diyordu sanki. Ne tuhaf ; kalemi almıştı almasına ama kafasındaki doluluğu bir türlü kağıda dökemiyordu. Sorun kalemde miydi yoksa kendisinde mi?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Nasıl bir durumdayım biliyor musun Kahya efendi ?
Unutulmuş gibi hissediyorum kendimi kalabalığın içinde, bağırsam sesim duyulmuyor, pankart açıp yardım istiyorum insanlar kör, ellerinden tutup " ben burdayım" demek istiyorum ama sanki hayalet gibiler ya da ben öyleyim. Nefes alamıyorum artık, sanki bütün ağaçlar bana oksijen sağlamamaya yemin etmiş gibiler.
Şimdi söyle bana kahya efendi , 25 senedir yanımdasın. Kim duyar beni, kim anlar, kim dinler, kim elimden tutar, kim " seni görüyorum ve sana yardım edeceğim" der?
Sanırım hiç bir insan bunu sağlayamaz. Öyle değil mi?
Dört bir yanımı sarmış, adını koyamadığım duygular tarafından
Belirsizlik, boğazıma geçirilmiş bir ip gibi boğmakta ruhumu
Anlaşamıyorum artık, bitap düşürüldüğüm kaygımdan
Bulamıyorum artık, yüzyıllardır ruhumu yaşatan o masum huzurumu