İnsan…
Anne karnına sığar,
Ama sonra koca dünyaya sığamaz.
Yetmez hiçbir şey…
Daha fazlasını ister,
Daha çok yer kaplamaya çalışır.
Ama sonunda…
Bir metrekare toprağa sığmak zorunda kalır.
Hayat bu kadar basitken,
Biz neden bu kadar zorlaştırıyoruz?
Verilmiş sözler, tutulmamış sözler, bir anlık kızgınlıkla ağızdan çıkan sözler, bir anlık çoşkuyla dudaklardan dökülen sözler… Hepsi başka kaderler ve başka sonlar yazıyor hayatımızda.