Şiir, insanın yalnızlığına tutunma çırpınışının öteki adıdır.
Bir itiraz, bir mutsuzluk bilinci halinde yaşadığı dünyaya,
sözcüklerle, katlanma gerekçeleri yaratmasıdır. Dünyayı yaşanır kılma eylemidir. Varlığına ilişkin, başkalarının yaptığı tanımları reddedip, insanın kendi anlamını oluşturmasıdır.