Gökyüzüツ
@Petrikor1
Nâfi
Hiç
Hiç
Hiç, 1 Ocak
1302 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
10/10
2022 26. kitabı
Temple Grandin, Birleşik Devletler'deki tüm çiftlik hayvanları tesislerin üçte birinin tasarımını yapmış yetenekli bir hayvan bilimci. Ayrıca otizm konusunda da sık sık konuşmalar yapıyor, çünkü
Sandığınız gibi özürlü, engelli, hastalıklı, rahatsız değil onlar "FARKLI " sizlerde bir gün farkında olacaksınız. Asıl engel onları bilemeyen kalplerinizde, asıl hastalıklı olan acır gibi baktığınız düşünceleriniz. Asıl rahatsız kabullenmeyen farkında olmayan kalbiniz. Onların kimse bir özür borcu yok sizden bir isteği de yok farkında olsanız da olmasanızda onlar bu kirli dünyanın süsü onlar Özel Bireyleri... 🫂💙 Gününüz Kutlu Olsun Melekler. 🫂💙 Sizi daha iyi anlayan farkında olan insanların olduğu bir dünya olması dileğiyle. 🫂💙 Mucize Anneler Mucizeler Doğurur. 💙🫂 Gününüz Kutlu Olsun Can Dostum 
Serap Mavi Kalpli Mucize Anne. 💙🫂
Ben gitmene hiçbir zaman kızmadım; üzülmedim de…
Lakin seninle birlikte giden şey, yalnızca bir gölge değildi; kalbimin en tenha köşesinde sakladığım o ince umut idi.
Ve ben, insanın insana olan inancını yitirmesinden daha ağır bir keder bilmem.
Zira ey gönül misafiri, bilmez misin ki:
İnsan, bir kez güvenini toprağa gömdü mü, artık ne bahar o toprağı diriltebilir ne de yağmur ona merhamet edebilir.
Ben sana değil, sende gördüğüm hikmete üzülmüştüm.
Seni anlatırken kadim kitapların sararmış sayfalarından seçtiğim o sözler, artık dilimde kuru bir yankıdan ibaret kaldı.
Çünkü söz, mana ile diridir; mana ise sadakatle.
Bir zamanlar seni anlatmak, bir dervişin hakikati araması gibiydi.
Şimdi ise susmak, en doğru kelime oldu bana.
Bil ki;
Gidenin ardından gözyaşı dökmek değil, kalan boşluğun sessizliğine alışmak yorar insanı.
Ve ben o sessizlikte anladım ki, bazı yolcular var ki, varlıklarıyla öğretirler; bazıları ise yokluklarıyla.
Sen gittin…
Ben ise kalmayı öğrendim.
Ama eskisi gibi değil;
Artık gönlüm, kapısını her gelene açan bir han değil,
Yalnızca hak edene sırlarını fısıldayan bir dergâh oldu.
Gökyüzüツ
Kuruduktan sonra seni yüreğimin sayfaları arasından çıkardım ve yüreğimin bembeyaz sayfalarında leke bıraktığını gördüğümden beri, kitaplarımın arasına çiçekler koymuyorum.
Çünkü bir çiçeği kurutmak, bir ölümü beklemekmiş meğer; yaprakların rengi solarken içimdeki o çocuksu inanışın da un ufak oluşunu seyrettim. Artık harflerin arasına cansız hatıralar sıkıştırmıyorum; çünkü biliyorum ki, kuruyan her çiçek bir gün o sayfayı leke bırakarak terk ediyor.
Kırgınlık, insanın kendi saksısını devirmesiymiş. Kimseye bir çiçek borcum kalmadı artık. Raflardaki kitaplar dilsiz, sayfalar bembeyaz ve çıplak. Şimdi o boşluğun sessizliğinde, kendi sesimin yankısını tanımaya çalışıyorum. Eskiden baharı beklerdim, şimdiyse sadece kendi gölgemin serinliğini belki de sonbaharımın gelişini bekliyorum... Bilmiyorum...
Gökyüzüツ
Verdiğim değere haksızlık ettiğiniz gün
indirdim sizi heybemden.
Masum da değilsiniz, lazım da!