petun
@Petunnn
4 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Sen dersini öğrenene kadar evren seni aynı döngülere sokar. aynı yüzler, aynı hisler, aynı çıkmazlar... ta ki sen farklı tepki verene kadar. ta ki zihnin yeni bir bakış açısı kazanana kadar. ta ki cesaretle 'artık yeter' diyene kadar. eski alışkanlıklarla yeni bir kapı açılmaz. evren seni zorlamaz, sadece sana aynayı gösterir. açılmayan kapının önünde yillarca bekleyebilirsin; ya da yeni bir anahtar yaratıp geçebilirsin...
Bir akşam-üstü pencerenden bakıyordun
Ağır ağır, yollara inen karanlığa.
Bana benzeyen biri geçti evinin önünden.
Kalbin başladı hızlı hızlı çarpmaya...
O geçen ben değildim.
Bir gece, yatağında uyuyordun...
Uyanıverdin birden, sessiz dünyaya.
Bir rüyanın parçasıydı gözlerini açan,
Ve karanlıklar içindeydi odan...
Seni gören ben değildim.
Ben çok uzaktaydım o zaman,
Gözlerin kavuştu ağlamaya, sebepsiz ağlamaya.
Artık beni düşünmeye başladığından
Bıraktın kendini aşk içinde yaşamaya...
Bunu bilen ben değildim.
Bir kitap okuyordun dalgın...
İçinde insanlar seviyor, ya da ölüyorlardı.
Genç bir adamı öldürdüler romanda.
Korktun, bütün yininle ağlamaya başladın...
O ölen ben değildim...
