Pişik hələ də onun qucağında idi.
- Yazıq, - dedi və onun qulaqlarının arxasını qaşıdı, - yazıq adsız. Onun adsız olmağı bir az çətindir. Amma ona ad qoymağa haqqım yoxdur. O öz həqiqi sahibi çıxana qədər gözləməlidir. Biz onunla, sadacə, bir gün çay kənarında rastlaşdıq, o, azad bir heyvandır, elə mən də azadam. Amma mən öz yerimi tapana qədər heç nəyə sahib olmaq istəmirəm. Hələ bu yerin harada olduğu haqqında heç bir fikrim yoxdur. Amma bu yerin necə olduğunu bilirəm,- o güldü və pişiyi yerə buraxdı, - Tiffani kimi olmalıdır…