Sıradan ve Aziz.. Herkes gibi..
"Tüm cihanın saltanatı bile, yere düşen bir damla kana değmez" S.S.
"Âyinesi iştir kişinin lâfa bakılmaz" Z.P.
"Her filozof hakikati kendine göre ele alır" C.M.
Sevgi kendini tam olarak ancak bir “düzen içinde, düzenli bir bağlanma ilişkisi sisteminde gösterebilir. Bu düzenli sistem özellikle bağlanma türleri arasındaki farkı kapsar, örneğin ebeveynin çocuğa sevgisi ve kardeşler arasındaki sevgi, çift arasındaki sevgiyle karışmaz. Mesela, bir anne ve oğul, bir baba ve kız, bir kız kardeş ve erkek kardeş birbirlerini ne kadar severse sevsin, ilişkileri sistemde duygusal hasarlara yol açmaksızın, bir çift ilişkisi gibi yaşanamaz. Sevgi tek başına uygunsuz bağlanma ilişkilerine düzen getiremez.
Aslında doğal, canlı, cansız pek çok varlık doğuştan (veya evrimsel dense bile) mükemmeldir..
Insan ise, kusurlarla dolu ve doğuştan beri gelişmeye (mükemmelleşmeye) neredeyse mahkum bir varlık olarak; kusur, mükemmeliyet ve gelişim arasında her bireyde değişebilen bir denge yakalamak durumunda..