"...Fakat sen bana gülümsedin ve teselli etmek istercesine şöyle dedin: "Ama yolculuklardan geri dönülür." "Evet" diye cevap verdim, "geri dönülür, ama o zaman zaten artık unutulmuştur."
Sana bunları söyleyiş tarzımda itici, aşırı tutkulu bir şeyler olmalıydı. Çünkü sen de ayağa kalktın, şaşkın ve çok sevgi dolu olarak bana baktın. Omuzlarımdan tuttun: "İyi olan şey unutulmaz, seni unutmayacağım."