Biri üzerine eğilerek "Bitti!" dedi.
İvan İlyiç bu sözleri duydu ve içinden tekrarladı:
" Ölüm bitti, o yok artık."
Havayı içine çekti, soluğu yarım kaldı, uzandı ve öldü.
Aslında tepeye düzgün biçimde tırmandığımı sanarken yokuş aşağı inmişim meğer. Gerçekten de böyleydi. Halkın önünde tepeye tırmanırken hayat ayaklarımın altından kayıp gidiyormuş...