phronesis
@Phronesiss
Sizler, arkasından ağlamak için seversiniz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Her şey insanla bir noktaya kadar yürür ve orada asıl talihine, yalnızlığına bırakır.
Orada mücadale var, muharebe var. Mukadderatımız orada hâlledilecek! Asıl sahne orası. Biz burada maalesef sadece seyirciyiz. Sahnenin dışındayız.
Bize bir manivelâ lazım. Bu nedir? İşte düşüncem. Bazen kendimizi kâfi derecede sevmediğimizi sanıyorum. Hele insanı, düşüncemin etrafında toplanacağı insanı bir türlü bulamıyorum. Kimin için yaşayacağım, kimin için çalışacağım? Bu nasıl bir mahlûktür? Dünyası nedir? Ne düşünür? Nasıl yaşar? Ne yapar? Bunu bilmiyorum. Kaldı ki, hadiseler bu süratle giderse, bu insanı hiçbir zaman bulamayacağım gibi geliyor bana?..
Kudret Bey’in Burnu
Bazen dostumu herhangi bir meclise, mühimce bir davete, mukadderatının halledeceği bir topluluğa kendi yerine burnunu göndermemesine şaşardım.
Ah, Kudret bey, sizin yerinize burnunuz görse, konuşsa, teklif etse hayatınız böyle olur mu hiç!