Pia
@Piasez
Belki de insanlar hakikaten böyle deliriyordur. Bir şeyi kafaya takıp onunla zihninin içine küçük bir delik açıyor, sonra kurcalaya kurcalaya o deliği bütün bir aklı yutacak kadar büyütüyordur.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kimseyi istemiyorsun yanında, ama durup durup da yalnızlıktan şikâyet edesin geliyor. Bir şeyden şikâyet edebilmek için bile insan lazım. Öyle hileli bir şey bu
Zaman daha da büyük odalara bölündü sanki, ağırlaştı ağırlaştı ve duruverdi.
Bütün bu olan bitenden,bütün bu yaşadıklarımızdan,biriktirdiklerimizden,gördüklerimizden sonra illa ki ölecek olmak hakikati içimi burktu.Ölmek olmasa yaşamak ne güzeldi.Oysa insanlar sırf bir gün öleceklerini bildikleri için bu kadar seviyordu yaşamayı.
