Ersan

Ersan
@Pigmalion

Ersan

, bir kitap okudu
7/10
·511 syf.·
2024 106. kitabı
Dan Brown
8.4/10 · 15,3bin okunma
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
6/10
·384 syf.··
2024 105. kitabı
Japon kültürüne saplantılı bir şekilde bağlı Fransız Başkomiseri ile, yine o derece de bu kültürden nefret eden Japon eşiyle olan evliliklerinin dönülmez bir viraja girdiği bir dönem de, komiserin takibinde olduğu katilin kendiyle girdiği rekabeti, sürecin karmaşıklaşmasıyla unutulan dostluklar, arkadaşlığın tek yönlü sömürüye dönüşmüş olmasının farkedilmemesi, katilin tam yakalandığı düşünüldüğünde matruşka bebekler misali konu içinde konunun olduğunu anlaşıldığı, yazarın kendi çizgisine yakışır, ilgiyi canlı tutan, sürükleyici bir eser. Ana karakterler üzerinden gelenekçi Japon kültürüyle yenilikçi yanlarının yazar tarafından kıyasa tutulması, hayran olunan bu kültürün özüne inildiğinde sanıldığı kadar saflığa sahip olmadığının inceden inceye okura gösterildiği de bir eser.
KaikenJean-Christophe Grangé · Doğan Kitap · 20136,2bin okunma

Ersan

, bir kitabı yarım bıraktı
Henry Kissinger
9.1/10 · 443 okunma
Bizler alıntıladıklarımızın toplamından mı ibaretiz?
Bir kitabı binlerce insanın okumasına, aynı cümleleri hepsinin görmesine rağmen, belirli cümlelerin bazı insanlara temas etmesinin sebebi nedir ki ? Her bireyin yaşam mozağinin, hayattan aldığı tecrübelerden ötürü farklılığı ve alıntılananların bu mozaikte ki boşlukları dolduracak olup olmamasıyla mı alakalıdır? Aslında farkında olmadan çıktığımız, okuyarak yaşama anlam katma keşfinde denk geldiğimiz, o cümlelerin kitaplarından alıntı yaparak, kendimizden bir parça bulduğumuz yerleri mi işaretlemiş olmaktayız bir bakıma?. Alıntılanan her kitap aslında "İşte kendimden kayıp bir parçayı daha keşfettiğim yerlerden biri burası!" demenin bir başka şekli mi ? Alıntıların asıl kaynağı kitaplar değil de hayat denen mozaiğin kendisinde ki bizi arayış sancısına yönelten boşlukların kendisi midir?