Daha çabuk gece oluyor ve ;
giderek daha azalıyor günler
azala azala
aramızdaki uzaklığın karanlığında
geceler kısalıp gündüzler uzuyor gibi
Elektirik kesiliyor
Tıpkı yüreğimin kanatları gibi
Acısı daha az ve yakmıyor
sen geceyi seviyorsun her gece yaptığın gibi
ben ise nöbetini
uzak dağlara kış geldi sis çöktü ve eskisi
görmüyoruz birbirimizi
usul usul iniyor güneş kopmuş yollarıma
uykusu ağır bir kadın yükü ensemde
üzerini örtüyorum yokluğunun
bir çığ gibi uyuyorsun rüyalarımda
yıldızları daha büyüktür bazı gecelerin
Sabahı daha zor ediyoruz
artık özlemiyorum bile seni
unutur gibi, ölür gibi daha az
yeniden ödetiyorum kendime
onca aşkın öğretemediğini
kolay değildi
yalnızca sevgimi değil
evladımı da kaybettim ben