Özge Şen
@Pikoloos
Okumanın en güzel yanı bir bedende sonsuz yaşam deneyimleyebilmektir. İster 60'ların Paris'inde, ister milattan önce Mısır'da ya da belki de evrenin öteki ucundaki bir gezegende... Okuyunuz efenim. Okumak güzeldir.
Sör Barristan hemen ayağa fırladı. "Neler oluyor?"
"Mancınıklar," diye gürledi Kelkafa. "Altısı birden."
Galazza Galare kalktı. "Yunkaili adamlar teklifinize cevap veriyor sör. Onların cevabından hoşlanmayacağınızı söylemiştim."
O halde savaşı seçtiler. Öyle olsun. Sör Barristan tuhaf bir şekilde rahatlamıştı. Savaştan anlıyordu. "Eğer Meereen'i taşlar fırlatarak kırabileceğini düşünüyorlarsa..."
"Taşlar değil." Yaşlı kadının sesi keder doluydu, korku doluydu. "Cesetler."
Reklam
"Havadisler kötü mü lordum?" diye sordu Clydas.
"Gayet kötü." Ormanda ölü şeyler var. Denizde ölü şeyler var. Denize açılan on bir geminin altısı kaldı. Jon Snow kaşlarını atarak parşömeni dürdü. Gece çöküyor, diye düşündü, ve şimdi benim savaşım başlıyor.
Yıldızlar gidiyor, diye düşündü Jon. Tekrar ortaya çıktıklarında, sonsuza kadar değişmiş bir dünyanın üzerine pırıldayacaklar.
Bazen kızı ve kızın küçük hayallerini kıskanıyordu. Penny, ona Sansa Stark'ı hatırlatıyordu; evlendiği ve kaybettiği çocuk gelini. Penny, yaşadığı onca dehşet verici şeye rağmen inançlı kalmıştı. "Daha dikkatli olmalı. O Sansa'dan büyük. Üstelik bir cüce. Bunu unutmuş gibi davranıyor, ucube koleksiyonunundaki bir köle değilmiş de asil doğumlu güzel bir kızmış gibi davranıyor." Çoğu gecelerde, Tyrion, Penny'nin dua ettiğini duyuyordu. "Kelime ziyanı. Eğer bizi dinleyen tanrılar varsa, onlar, eğlenmek için bize işkence eden zalim tanrılar. Esaretle, kanla ve acıyla dolu böyle bir dünyayı başka kim yaratırdı? Başka kim bize bu suretleri verirdi?"
10/10
Beğendi
·2023 3. kitabı
Reklam