İnsanları sevmenin bir yolu, bizi dışarıda bırakan arzuları olduğunu, yani aynı anda birden çok insanı sevmenin ve arzulamanın mümkün olduğunu kabul etmektir. Herkes bunun doğru olduğunu bilir ama gene de sevdiğimiz insanların bunun kendileri için de geçerli olduğuna inanmalarını istemeyiz.
Çocuklardan öğrenebileceğimiz en iyi şey, ilgimizi nasıl kaybedeceğimizdir. Onların yetişkinlerden öğrenebilecekleri en kötü şey ise nasıl zoraki bir biçimde dikkat gösterileceğidir.
Her çifti bekleyen en zorlu iş, doğru miktarda yanlış anlamayı sağlamaktır. Yanlış anlama çok az olursa birbirinizi anladığınızı varsayarsınız. Fazla olursa bir yerlerde sizi gerçekten anlayacak birinin varolduğuna inanmaya başlarsınız.