Okuranne
@Pinar_Krgl
Tarihi bilgiler ışığında, derin, bazen hüzünlü ama mutlaka mutlu sonla biten öyküler... Gerilimli ve zeka fışkıran kurguları ile polisiye romanlar...İçlerinde az komedi, az romantizm, dozunda distopya..
Puan vermedi
Tasavvuf edebiyatı bana göre değilmiş. Bana bunu öğreten kitap oldu. Gerçek dünyadan ve dünya hallerinden kopuk, bir ömür ilahi aşkla geçer mi, Allah dünya nimetlerini niye vermiş dedirtti. Anlatım sıkıcı ve çocuksu geldi . En önemlisi gerçek hissettirmedi. Sitare'ye olan aşkı dahil bana fazla abartılı geldi, off tamam yeter dedirtti. . Tarikat, şeyh, derviş gibi bilumum cemaat hatırlatıcı bir kitabın ruhuna giremeyecek kadar taraflı ve travmalı da olabilirim bunu da kabul ediyorum
Kitabin son sözü herşeyi açıklıyor;
"Havasından mıdır suyundan mıdır bilinmez, üzerinde yaşadığımız topraklar, Sabahattin Ali'nin döneminde de, bugün de, aklın peşinde koşan evlatlarını yok etmeyi sürdürüyor. Ne yazık!"
Gercekten de, hükümetler, düşman bellenenler, jenerasyonlar, amaçlar, nedenler değişse de bu acı gerçek hiç değişmemiş ülkemde. Gerçekten ne yazık!
Siz de kitabi okurken, Ada'nın ışıl ışıl ela, Tuna'nın çocuksu masmavi gözlerini gördünüz mü benim gibi.. Çokk denedim; çok film seyrettiğim için, bir kitabın görüntülü hale dönüşmesi o kitabi sevdiğime dalalettir:)
Aslında lise yıllarımda okumuştum bu kitabi. O zaman okumayı sıkıcı bulan, aşırı sosyal, enerjik tiplerdendim, Kitap cok populerdi. Okumayani dövüyorlardı :) Akıma kapılıp aldim okudum ve cok etkilendigimi hatırlıyorum.
Tekrar elime alma arzum da, neredeyse 30 yıl oncesinde çılgın bir genc kız olarak sevdigim kitapta, 45'lik kafayla ne bulacağımı merak etmem kaynakliydi.
Konuyu sıfır hatırlıyormuşum. Ilk kez elime almış gibi okudum.
Buket Uzuner'in erkek psikolojisini nasil bu kadar iyi cozumleyip, resmen yaşadığına ve yasattigina hayran oldum. Karakterlerin hepsiyle tek tek empati kurdum.
Anı yaşayan biriyimdir, eskiye özlem duymam ama bu kitap yüzünden gençliğimi özledim sanki yaa :)
Puan vermedi·263 syf.··
2019 27. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 09 Ekim 2019 10:12
·Yazarın okuduğum ilk kitabı. 90'li yıllarda geçen bir hikaye olmasına karşın, Ersin ve Selda'nin hayatı boşa yaşıyor olma endişeleri, amaçsızlık hisleri hicbirimize çok yabancı değil. Kitabin dilini, insan hikayelerini sevdim. Bununla birlikte, romanlarda hikayenin giris gelisme kısmini zevkle okusam da, doyurucu bir sonuca ulaşmasını seviyorum ben, mümkünse mutlu sonlara :) Yeşil Peri Gecesi kitabı da kapak kızı Şebnem'i anlatıyormuş ama devam niteliginde değilmiş sanirim. Okunsun bi ara;)
Nerede Sultanı Öldürmek, nerede Bab-ı Esrar, nerede Elveda Güzel Vatanım.. Hatta bir önceki kitabi Kırlangıç Çığlıgı'nı da zevkle okudum.
Ama bu kitabının hikaye ve anlatım sığlığına inanamadim :(
Kitabi ilk elime aldıgimda normal bir Ahmet Ümit romanından ince gelmisti, bir de icinde 3 adet polisiye hikaye olduğunu görünce cok da beklenti içine girmedim ama yine de Ahmet Ümit'ten beklentimin cok altında kaldı.
Keşke yeni kitap için acele etmeseymis, biz beklerdik..
