Ön yargımı yıkarak ilk defa bir Ahmet Ümit kitabı okudum. Bunun için de hikayelerin bulunduğu bir kitabı seçmek mantıklıydı. İçinde 18 adet hikaye bulunan tamamı polisiye tarzda olan iki ana karakter (müfettiş ve yardımcısı) üzerinden sürdürülen bir kitap.
Polisiye kitapların genelde suçluyu tahmin edememe üzerinden gittiği formatı biraz değiştirerek, olayı tahmin edememe durumuna devşirtmiş Ahmet Ümit. Ben hikayelerini akıcı, karakterleri ilginç ve olayları da yaratıcı buldum.
Bir polisiye kitabını 500 sayfa okumak beni nedense bunaltıyor. Sonuçta hayatıma katkısını sorguluyorum ve keyif almak için okumak istiyorum, mantıklı bir olay kurgusu 200-250 sayfada çözülür ve istenilen anlatılır diye tahmin ediyorum.
Bu nedenle diğer kitaplarını okur muyum bilemiyorum, denemek istiyorum.
Umarım bu akıcılık romanlarında da devam ediyordur.
Beğendiğim öyküler : "Kardeşim Ölüm!", "Kirli Para", "Orman Katilleri" oldu.