Pınar Ayar
@Pinarayar
İnstagram @kitap__perisi9
YEDİNCİ GÜN kitap yorumum
Kitapta Yang Fei’nin öldükten sonra 7 gün boyunca tuhaf öte dünya yolculuğunda hem kendi hem diğer ruhların hikayelerini izler. Öldükten sonra kimsesi olmadığı için ne gömülmüş ne yakılmıştır. Diğer ölülerle birlikte araf denilen sisli bir mekanda bedenini terk etmemiş halde uyanır.
Annesi onu trende doğurur. Sonrasında anne onu kaybeder yirmi yaşında bir adam ona sahip çıkar. Ama ne sahip çıkma onun için yapmayacağı şey kalmaz onu büyütür onun için kendi hayatından vazgecer evlenmez kendi hayatını kurmaz. Baba hastalanır evi terk eder. Oğlu onu ararken o ölür.
Bir kere evlilik yapar iki yıl sürer karısının başka birisi için boşanmaları ile sonuçlanan evliliği sonrası kimseyi karısı gibi sevemez ve bşr daha evlenmez hatta bulunduğu yerde karısı ile de yüzleşir.
Cenaze işleri daire başkanlığına gelir yakılmak için ama yakılmaz çünkü mezarı yoktur. Burada da zengin ve fakir ayrımını çok net görüyoruz. Beklerken bile yerleri ayrılmış şekildedir. Kendi yasını kimsenin tutmayacağını bildiği için kendi yasını tutmak için koluna siyah bir bez parçası bağlar.
Bir başka ölünün yardımıyla mezarı olmayan ölüler diyarına gelir. Orada yakın zamanda ya da çok zaman ölmüş insanlar ve onların hikayelerini dinler, birini diğer alemde öldürüp bu alemde o kişiyle dost olan,çok seven bir kız, Yang Fei büyürken ona bakan komşusu, kendi ölümünün gerçekleştiği lokantadaki işletmeciler, babası herkes oradadır.
Çok acı hikayeler vardı. Okurken yüreğimin acıdığı çok etkilendiğim beni sarsan hikayeler de vardı. Yuhua o kadar güzel sade bir şekilde anlatmış ki ben kitaptan çok etkilendim. O adaletsizliği o kadar güzel işlemiş mezarı olmayan ölüler diyarının hayatta yer bulamamış herkes için yuva bulduğu huzur bulduğu o yer. Çok güzel işlenmişti.
Ben kitabı çok
Öteki tarafta bizim için siyah kurdele bağlayan kimsesiz olmadığından, herbirimiz kendimizin yasını tutuyorduk.
BUGÜNÜ YAŞAMA ARZUSU kitap yorumum
Schopenhauer Tedavisi
Kitap psikiyatrist Julius Hertzfeld’in ölümcül bir hastalık teşhisiyle yüzleşmesiyle başlar. Önünde sağlıklı geçireceği bir yılı olduğunu öğrenir. Bu durum, hem mesleki hayatına hem de kişisel geçmişine yeniden bakmasına neden olur. Geçmişte terapisi başarısızlıkla sonuçlanan eski hastası Philip Slate’i yeniden bulur ve Philip’in felsefi danışma yoluyla düzeldiğini öğrenir. Philip, Schopenhauer’in karamsar felsefesiyle hayata tutunduğunu söyler. Julius bunu öğrenmek ister. Philip Julius’dan süpervizyon ister. Ama Julius, Philip’in sosyal olarak insanlara yardım edebileceğine dair ona güvenmediği için tereddüt eder. Öncesinde onu grup terapisine katılması için ikna eder.
Kitapta bir taraftan grup terapisinde birbirinden farklı sorunlara sahip katılımcıların konuşmalarını okurken aralarda Arthur Schopenhauer hayatını,yaşadığı acıları felsefesi ve karamsarlıklarını okuyoruz.
Roman, Schopenhauer felsefesinin soğuk bireyciliğini insan bağlarının iyileştirici gücüyle karşılaştırır.
Philip, Schopenhauer’in bireyci, mesafeli felsefesiyle hayata tutunmuştu, ama grup terapisi ona insan ilişkilerinin de ruhsal iyileşme için vazgeçilmez olduğunu gösterdi.
Schopenhauer, “yalnızlığı” değerli görür, ancak bunu bencil bir kaçış değil, baskıdan uzak bir özgürleşme olarak görür.
Philip, psikoterapiyi “gereksiz duygusal zayıflık” olarak görür; Schopenhauer’in bireyci, rasyonel tavrıyla hareket eder.
Julius ise ölümle yüzleşirken hem Schopenhauer’in arzudan kurtuluş düşüncesinden hem de varoluşçu terapinin “şimdi ve burada” yaşam sevgisinden faydalanmıştır.
Benim alanıma yönelik bir kitap olduğu için kitabı çok merak ediyordum ve açıkçası anlamlandırarak daha yavaş okudum. İyi ki de öyle yaptım.Özellikle sonunda çok
