Eğer bir insan, ömrünün ilk yıllarında annesine yük olduğunu hissetmişse, bundan sonrada sevdiğin insanlar karşısında onlara yük olmadığını hissetmesi zordur
Küçük bir kız düşüp dizini incittiğinde ilk tepkisi “of çok acımış olmalı”demeye hazırlanmak olmuş,ancak bunu tam söyleyecekken,bunun aslında çocuk değil kendisi için kendisini rahatlatmak için söyleyeceğini, çocuğun bu sözden hiçbir fayda sağlamayacağını fark etmiş.Küçük kızın dikkatini olumsuz acı yerine olumlu iyileştirmeye yönlendirmeyi denemiş.Acı her an azalmakta olan bir şey olduğu için “hımm şimdi çarptığın andan daha az açıyor olsa gerek”demiş.
Çocukluk cehennemdir.
Bunun en önemli nedeni,çocukken bize yapılan yanlışların yanlış olduğunu bilmememiz. Cehennem, acı çektiğimiz yer değildir.Cehennem, acı çektiğimizi hiç kimsenin bilmediği yerdir.