Her düğmesini farklı dikmişler,birinde bir “keşke”takılı,diğerinde “ama”,bir diğerinde “yine mi”, o düğmenin sonuna soru işaretini nakış gibi işlemişler.Son düğme düşmüş yerinden, ne olduğu belli değil.Karşısında boş bir ilik. Yıllarca olmayan her şeyde o boş iliğe takıldı parmağım. Doğum günümü bir ay sonra hatırladıklarında,buluşacağımızı unutup saatlerce beklettiklerinde,yüzüme kapanan tüm kapılarda…