Ben mavi yakalım değilim ama beyaz yakalı da değilim. Ne kadar beyaz gömlek giyersem giyeyim, yakamda kırışık izi bulunuyor ve ne kadar saklamaya çalışsam da bu görünmez iz karşıdan belli oluyor. Fakirlik öyle bir renk ki hangi rengin üstüne giysen, karşıdan sırıtıyor. Beyaz yakalı olabilmek için, illa iki takım elbisemden birini seçiyor,içime mutlaka beyaz gömlek giyiyorum. Kravatta takıyorum hatta. Ama olmuyor,geçmişim,çocukluğum,memleketim,anamın sağdığı süt,babamın biçtiği ekin,sokaklarında koştuğum toz toprak gelip ceketin omuzlarına kepek gibi dökülüyor.