Aynı ülkenin bambaşka şehirlerinden gelmişiz. Ben Karadeniz'in kıyısında doğup büyümüşüm de sen İzmir'denmişsin. Ben cılız bir suymuşum da sen başına buyruk akmayı severmişsin.
"Unutmak affetmektir. Aşkın olduğu yerde açılmaz affın kapıları. Oysa kalbim tanık, sen beni affettin. Ama sen yine de affetme beni ne olursun. Ne olur bana karşı da bir kırgınlığın olsun."