Elmacık kemiklerinde gördüm en güzel kelebekleri
Ellerinde çırpındı bütün sihirli cümlelerim....
Ellerin ne güzeldi, ahenkli, zarif, ince, nazik ve konuşkan...
Karanlığı aydınlatan Ateş böcekleri gibi kelimeleri ağırladı bakmaya utanılan gözlerin.
Ruhumu aydınlatan siyah bir tül içerisindeki beyaz zambakların gördüğü rüyanın en tatlı anıydın sen....
Seni seviyorum ama isterdim ki bu senin karnını doyursun , yaranı onarsın, üstünü örtsün, hiç olmadı bir cam pencere açsın, içine su serpsin, sırtın okşansın ve sen uyurken etrafa göz kulak olsun. Oysa hiçbir şey yapmıyor. Yani seviyorum ama bunun bu kadar oluşu beni kırıyor....
Yanmak ister Gönül, pişmek sen diyarında
Ruhun miracına varmak, Sidretül müntehaya
Olmadı bir çakıl taşı olmak, bilinmeyen yollarda
Ya da arşi ala'dan bakmak sana, yükselmek gibi maveraya....