Sanat sanat için değil sanat benim içindir. Ben toplumum, toplum için.
Bu inceleme geniş bakış açısı ve samimiyet içermektedir. Yalnızca bir kitaba yönelik değil, yazara ve tüm kitaplarına yöneliktir. !
Sadece kökü kalmış ağacın hüznü..
Buruk bir his var içimde çok tuhafım çok tuhaf..
Hissetmeyi hangi yer çekimsiz cümle ile anlatmalıyım?
İçim çok dağınık.
Hissedilen her şeye cümle kurulmuyormuş sahiden..
Kendine has, kimseye benzemeyen bir kadın sarmalı..
Kimi zaman küfrü cebinde bir erkek edası, kimi zaman cümleleri fizik kurallarına aykırı olacak derecede kaçık bir zihin,
kimi zaman limitsiz hayal gücü,
kimi zamanda toplumsal olayları vurgulayabilecek kadar özgür ve cesur yürekli..
Ah annesi çok sevilmelerin kadını, seninle Şile'de denize karşı bir bankta sohbet edebilmiş olmayı çok isterdim.
Kendi deyimiyle ütüsüz ve buruşuk bir ruha sahip, şiir yazmaya annesizlikten başlamış
Hayatı 2 Füsun arasında mekik dokur. O ne çocukken ne de anneyken doyabilmiştir Füsunlarına..
İlk satırları Füsun'a yazılan şiirlerin, son satırları da Füsun için ayrılmıştır.
İçime dokunan bir halin vardı diyor ve şimdi onun hali dokundu benim içime.. AH DİDEM
"Bu zehir zıkkım şiirin ağlak kalemi olacak kadın mıydım ben? "
"Canım kızım cehaletimden şair oldum, Annesizlikten!
Sen sakın şair olma"
Bir cümle içimi daha ne kadar ezebilir bilmiyorum, seni tanımak kolay okumak oldukça zor oldu.
Anlatarak bitiriyorum hayatını
Bilmiyorum başka nasıl bitirilir bir hayat
Bir çiçek çizdim bu akşam avucuma
İsmini "DİDEM MADAK" koydum.