Pixiedust
@Pixieddusst
"Ve sahiden, bir heykel olmadım ben, henüz öyle durmuyorum, kaskatı, hissiz, taştan bir sütun gibi; seviyorum hızlı hızlı yürümeyi."
-Nietzsche
İzmir
Ankara
244 okur puanı
Temmuz 2014 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Şahsen ben, sanatım olmadan yaşayamam. Ancak onu her şeyin üstüne koymuş da değilim. Tam tersine, şayet ona muhtaçsam, sanatın çevremdeki insanlardan ayrı tutulamayacağından ve benim, şu an olduğum gibi onlarla bir seviyede yaşamamı sağlayacağındandır bu. Bana göre, sanatın keyfi tek başınayken sürülemez. Ortak neşe
ve acıların bir resmini sunarak olabilecek en fazla sayıda insanı coşturmak için bir araçtır sanat. Bundandır ki sanat, sanatçıyı toplumdan kopmamaya zorlar, onu en mütevazı ve evrensel hakikate tâbi kılar. Kendisini başkalarından farklı gördüğü için sanatçı olma talihini seçmiş olanlar çok geçmeden şunu fark ederler ki kendilerinin başkalarına benzediğini kabullenmedikçe ne sanatlarını ne de farklılıklarını geliştirebilirler. Sanatçı, vazgeçemeyeceği güzelliklerin
ve ayrı kalamayacağı toplumun ortasında diğer insanlara uzanan bu sonsuz gidiş gelişlerde kendini yoğurur. İşte bu yüzden, gerçek sanatçılar hiçbir şeyi küçümsemezler, yargılamak yerine anlamak zorundadırlar.
Albert Camus, 1957
Reklam
Yıllar boyunca bir şeyin çok sayıda kopyasını gördükten sonra o şeyin aslı bizi şaşkınlığa uğratır. Nefesimizi keser. Bizler asıl olanın önünde durup onu anlayabilecek uzmanlar değilizdir. Bu nedenle kopyaları olmadan orijinalleri kavrayamayız.
Seneler boyunca bir şekilde benimle dirsek temasını sürdürmüş olan, benimle aynı tozlu kayıtları izlemeyi seven azınlığa seslenmek istiyorum son olarak: Sağlıcakla kalın; ola ki kalamadınız, bari canınızı sıkmayın.
Ümid Gurbanov, 2024
Kapak tasarımından tutun sayfa düzenine kadar elbette ki her şey daha iyi olabilirdi, fakat unutmayın ki, daha kötü de olabilirdi (gülüşmeler). Elimden geleni yaptım, benim için hayatımın önemli bir kısmını kaplayan bir meşgalenin sonu bu. Dünyayı değiştiremeyeceğimi biliyordum, fakat dünyayı değiştiremediğime şahit olmak
yine de güzeldi.
Ne hazindir ki, başladığım bir işe allı pullu bir son vermedikçe o şeyin zihnimde bir köşeyi kemirip durmasına engel olamıyorum. Gençliğimi kapsayan böylesi hacimli bir işin de bir biçimde bir sonu olmasını arzuladım. Artık geriye dönemeyeceğimi bana hatırlatacak, günün boş bir anında öylesine otururken aklıma gelip de yüzümde gülümseme oluşmasını sağlayacak bir şeye ihtiyacım vardı. Şimdiye dek yayımladığım kayıtların bir kısmından bir derleme kitap yapar ve bunu da kamuya açık şekilde paylaşırsam artık kendimi geride bırakabilirim gibi geldi bana. Elbette yanılıyor da olabilirim; en nihayetinde kendimi o kadar da iyi tanımıyorum, tanıyormuş gibi davranmayı çok sevsem de.
Reklam