Chiara Runo
@Pluto48
148 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Açıkçası açlık oyunları serisini şimdi bitirdiğime inanamıyorum. İlk kitabı güzelce okuduktan sonra, ikinci de biraz yavaşladım ve şimdi bu üçüncüsünü bitirmem o kadar zamanımı aldı ki, bir an hiç bitmeyecek sandım. Baştan sona ne olduğunu bildiğim bir seriydi ama aynı zamanda içinde yer almak istemediğim bir seri diyebilirim ama zaten hepimiz şu an açlık oyunlarında değil miyiz? Çok acayipti, her şey o kadar gerçekçi bir durumdaydı ki. Sonunu sevdim açıkçası. Sanki başka bir son yazılamazmış gibiydi. Yazabilir miydi ama bu kadar etkili olmazdı bence. Bu son için çok kişi feda etti sonuçta. Şimdi açlık oyunları bitti ve ben serinin öncesini okumayaca çalışacağım. Nasıl olacak merak ediyorum. Bir kez olsun Katniss'e ya da Peeta'ya sarılmak isterdim açıkçası. Ama belki en çok Prim'e sarılmak isterdim. Denk gelirseniz bir şans verin. Hiç pişman olacağınızı düşünmüyorum. Her şey rağmen güzel bir yolculuktu. Daha yolculuğum bitmedi ama Katniss ve Peeta için yolculuk bitti. Onlar şimdi başkalarına anlatıyorlar her şeyi kimsenin unutmaması için. Siz de unutmayın, sonuçta başka kötü oyunlar yolda olabilir.
Bu kitaptan beklentim neydi emin değilim açıkçası. Yazarın şu anda üç kitabı var ve bu kitapla beraber üçünü de okumuş oluyorum ve şunu anlıyorum. Yazarın mutlu sonlara karşı alerjisi var. Daha doğrusu yarattığını kurgu dünyası aslında yaşadığı dünya olduğunu çok iyi anlıyorum. Yaşadıkları, gördükleri, duydukları, işittikleri, gözlemlediği ne varsa, onları başka karaktlerin ağzından anlatmayı seviyor. Her zaman ilk sayfalarında neler oluyor dediğim ama sayfalar ilerledikçe bir anlam kazanan bir hikaye yazıyor yazarımız. Bazen okurken yazarın benle konuştuğunu hissettim. Içindeki vatan aşkı her kitabında çok belli. Bu bir kurgu ama ayrıca değil. Bu gerçek bir kurgu ama ayrıca değil. Hangisi doğru ona karar vermek sana kalıyor.
Kitabın uzun olmaması hoşuma gitti. Sanırım kısa ve öz olmayı seviyor.
Kitaba dair sevmediğim bir iki nokta vardı. Örneğin çok fazla devrik ve uzun cümle var. Bu bir hikaye değilde, edebiyat parçalama gibi geldi bana. Bir de bence editör sürecinden daha dikkatli geçilmeliydi, çünkü yazım yanlışları falan gözüme battı, bu önceki kitabında da denk geldiğim için okurken arada ne okuyorum dediğim anlar oldu.
Onun dışında gerçek ama kurgu, sizi rahatsız edecek, düşünmenizi sağlayacak, güneşli günlerin gelip gelmeyeceğini size düşündürecek bir kitap arıyorsanız, kaleydoskop tam size göre.
Gölge ve Kemik serisini yazdıktan sonra yazarın başına bir şeyler geldi ve her ne geldiyse iyi ki de gelmiş çünkü bu seri, o seriden çok çok daha iyi. Dizisini izleyemeyeceğim için üzülüyorum, umuyorum bir şekilde dizi ya da film olarak izleme şansım olur. Fantastik bir macera arıyorsanız, doğru yerdesiniz. Kaz kesinlikle bildiğiniz karakterler gibi değil. Kimsenin saf iyi olmaması çok hoşuma gitti, hepsi gri bir alanda takılıp duruyor. Romantizm hikayenin ama konusu da değildi ama aşk olmazsa olmaz diyip araya bir serpiştirmiş yazar hanım. Arada beni şaşırtan yerler olmadı değil ama o sonu beklemiyordum açıkçası. Görevde başarısız olacaklarını falan düşünüyordum ama tahminlerinde yanıldım. İlk başta öylesine başladım ama okudukça kendimi durduramadım açıkçası. Ne olacak, ne yapacaklar ve aslında herkesin ne yaptığını bilmiyor gibi görünüp sonra aslında hepsinin bir planın parçası olduğunu görmek ilginçti. Inej favori karakterim. Kitap boyunca hep onu arayıp durdum. Benim bir şekilde ineji izlemem gerekiyor bir dizide. Biri bunun dizisini çekebilir mi? Allah seni bildiği gibi yapsın, netflix. Neyse bu seriyi kaçırmayın. Okuyun, pişman olmayacaksınız.
Sanırım hayatımda bu kadar detaylı yazılmış bir İngilizce kitap okuduğumu söyleyemem. Bir noktadan sonra bu kitabın iyi çevrilmiş bir Türkçe versiyonunu okumayı gerçekten çok isterdim, ama sanırım
Mayıs ayında içimdeki okuma aşkı azalmış ve okumakta zorlandığım bir süreçte bu kalın kitabın beni bundan çıkardığına inanmakta biraz zorlanıyorum, ancak bazen hayatın şaşırttığı gibi kitaplarda bizi şaşırtır. Konusunu ve kapağını çok beğendim ama nedense ne Alice ile ne de Peter ile bir bağ kuramadım. Kusurlu olmalarını sevdim mesela. Mükemmel gibilerdi ama değillerdi ya da öyle olduklarını düşünüyorlardı ve dediğim gibi kitabın amacı yaşamının ve sevginin ve aşkın önemi gibi bir şeydi. Özellikle son kısım daha çok aşka ayrılmış gibiydi. Ama tabii kitabın içerisindeki çoğu matematik, mantık, paradoks olaylarını anladım mı? Hayır tabii ki. En azından anlayacak seviyede zeki değilim. Yani kitabı anlamam için her teoremi bilmeme gerek yok bence. Kitabı İngilizce okusaydım, hiçbir şey anlamazdım, o kesin. Ama beni en çok hayal kırıklığına uğratan cehennem falan oldu. Okunur mu? Evet ama bir tık hayalkırıklığı oluştu. Daha farklı şeyler hayal ediyordum. Sanki bir çocuğun kafasında geçen bir cehennem olayı gibiydi ya da Alice ve Peter için aslında okulları bir cehennemdi ve onu göstermeye çalıştılar gibiydi. Babil bundan daha güzeldi ama şu büyü olayının olması ama bu kadar geri planda olması olayını da çok sevmiyorum. Bunlar büyücü diyoruz ama hep büyü, sahte, gerçek değil, kurmaca falan diyerek içi boşaltılıyor. Ama merak duygusu ağır basıyor ve her şey nereye varacak görmek istiyorsunuz. Benim içinde öyle oldu.
