Chiara Runo
@Pluto48
155 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Vay canına, bir serinin sonuna geldik. En son ne zaman ne olacağını kestirmekte zorlandığım ve içinde istediğim her şeyin bir olduğu bir kitap okudum hatırlamıyorum. Sanırım yıl biterken bu kitap beynimde yer edinecek ve uzun süre düşüneceğim ve şöyle olsaydı, böyle olsaydı falan diyeceğim ama en olabilecek şekilde bitti. Daha fazlasını ister miydim? Kesinlikle, belki. Olsaydı okurdum. Kapakları müthiş, konusu müthiş, hiçbir karakter gereksiz değil ve kimse yüzde yüz siyah ya da beyaz değil. Herkes gri bir yerde, arafta yaşıyor gibi. Sadece belki Alina ve Malyenle sonrasında ne olduğuna dair daha fazla şey okumak isterdim ve her kitabın sonundaki o kısa hikayeler... bayılıyorum onlara. Kitabın dediği gibi hiçbir ve hiç kimse göründüğü gibi değildir.
İlk kitaptan sonra ikinci kitabı daha bir merakla okumaya başladım. Kitapta arada şaşırmadan edemiyorsun ve kimseye güvenemiyorsun. Sonrasında ne olacak derken merak duygusu hiç azalmıyor. Sırada üçüncü kitap var ve merak etmeden duramıyorum. Açıkçası bu kitaptan şunu öğrendin diyebilirim. Kimse göründüğü gibi değil ya da olaylara tek bir bakış açısından asla bakma. Sadece işin içinde güçlü yaratıklar olunca, ejderhalar gibi onları kullanmalarını beklerdim ama biz bu hayvanları öldürüp duruyoruz. Cidden son kitapta ne olacak çok merak ediyorum.
Bu seriyi çok görmüş ama hiç okuma şansım olmamıştı ve iyi mi tüm seti aldım diyorum, ilkini alıp sonra devamını bekleseydim ama işkence gibi geçerdi. Içinde istediğim her şey var. Başka bir dünya, fantastik bir kurgu, büyü, macera, ne olacağını kestirememek, gri karakterler ve tabii ki abartı olmayacak derecede aşk. En sevdiğim şeylerden biri, tabii sonrasında değişmezse baş karakterin öyle masum olmaması, her şeyi bir anda elde etmemesi diyebilirim. Ne siyah ne beyaz. Arada kalmış, arafta ve bu yanını çok sevdim. Devamını merakla okuyacağım. Ayrıca bir günde 400 sayfadan fazla bir kitabı bitirmeyi özlemişim.
