Her bir tekimiz ölmeye önceden belirlenmişizdir.Olmamız bir ölüme doğru olmaktır. Ölüm kim olduğumuzun olumsuzlanmasıdır ama aynı zamanda daima kendisine doğru hareket ettiğimiz şeydir. Ölüm bireyselleştirir. Ölecek olan benim kendimimdir. Kimse, temizlik ya da yemek yapmak gibi başka işleri benim yerime yaptıkları gibi, benim ölümümü benim yerime ölemez. Ölüm benim ölümümdür.
Filozoflar çoklukla tek başınalığı olumlu bir şey olarak görür ona düşüncenin imtiyazlı bir alanı olarak vurgu yaparlar çünkü tek başınalık kişinin hakikate yaklaşmasını özellikle kolaylaştırır.
İyi kişilerin ve erdeme uygun olarak birbirine benzer
kişilerin dostluğu mükemmeldir. Bunlar iyi olduklarından ötürü birbirleri için karşılıklı iyi şeyler isterler; kendi başına iyidirler. Dostlarına sırf onlar için iyi şeyler isteyenler en çok dost olanlardır. Bunlar ilineksel anlamda değil, kendilerinden ötürü böyle olurlar. Dostlukları iyi oldukları sürece devam eder, erdem de kalıcı bir şeydir.
Yalnızlık size başka türlü edinemeyeceğiniz bazı içgörüler sağlayabilir ama bazı başka içgörüleri de karanlığa gömer. Yalnızlık size varoluş hakkında başka bir perspektif sağlar ama bu illa da daha doğru bir perspektif değildir.