‘Kötülük ölmüyor. Hiçbir zaman ölmüyor. Yeni bir yüz, yeni bir ad ediniyor. Bize bir kez dokunmuş olması bir daha incitilmeyeceğimiz bir bağışıklık sağlamıyor. Felaket kapıyı iki kere çalabilir.’
‘Onu çok severken ve işin en can yakıcı yanı o da beni çok severken ve hatta daha can yakıcı yanı hiç kimse bir hata yapmamışken de ayrılmak için mantıklı bir sebebin olabilirmiş meğer.. Mesela.. Artık onunla olan şeyin sana zarar vermesi.. Daha kötüsü ise o sana hiç zarar vermiyorken zarar görüyor olman..’
‘Amacım, acının geçmesi değil çok uzun zamandır. Bu acının asla geçmeyeceğine dair en ufak bir şüphem yok. Tek istediğim acıyla yaşamaya, eğer mümkünse sadece bugünden biraz daha fazla alışmış olmak..’