BÜŞRA POLAT
@PolatBusra
61 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Bencillikle kendini sevme aynı olmak
şöyle dursun, birbirinin tersidir. Bencil insan, kendisini çok sevmez; tersine çok az sever; aslında kendisinden nefret
eder. Yaratıcı olamamanın belirtilerinden ancak biri olan kendinden hoşlanmama ve kendisiyle ilgilenmeme, o insanı boşluk ve sıkıntı içinde bırakır. Böyle bir insan mutsuzdur, huzursuzluk içindedir, elde edemediği doygunlukları yaşamdan kopararak almaya çalşır. Kendisiyle çok ilgileniyormuș gibi görünür; ama aslında geröek benliğine gösteremedigi ilgiyi örtme, giderme yolunda başarısız bir çabalama içindedir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Birisini sevmek yalnız güçlü bir duyguya kapılmak değildir, bir karardır, bir yargıdır, bir söz vermedir. Sevgi yalnızca duygudan oluşsaydı birbirini ölünceye dek sevmek
için söz vermek gerekmezdi. Duygular gelip geçicidir. Eyleme yargı ve karar karışmamışsa o duygunun ölünceye dek
süreceğini nasıl bilebiliriz?
Eğer birisini gerçekten seviyorsam herkesi severim, evreni severim, yaşamı severim. Başka birisine "Seni seviyorum," diyebilirsem, "Sende herkesi seviyorum, seninle bütün evreni seviyorum, sende kendimi seviyorum," diyebilmem gerekir.
Yeni doğan çocuk anneden, anne rahminden ayrılmanın korkusunu duymaktan talihin bir lütfu olarak kurtulmasaydı, doğum anıda korkudan ölürdü.
Sevgi uyandırmadan seviyorsanız, başka deyişle, sevginiz o durumuyla sevgi yaratamıyorsa, yaşamınızı seven bir kişi olarak oraya koyup da sevilen bir kişi olamıyorsanız, sevginiz güçsüzdür, bir talihsizliktir.
---
Not:
Atsız'ın "Mutlak seveceksin, bundan kaçamazsın" dediği gibi evet kişi yeterince severse karşısındaki kişi de sevecektir. Ama bu her zaman geçerli değildir, buradaki sevgi erkekçe bir sevgidir. Sevme eyleminin öznesi kadın olduğunda bu sav gerçekleşmeyecektir, fıtrata ters biraz.