Yiyecekler ve battaniyeyle geri geldiğimizde, “ Çok iyisiniz “ diyor.
“ İyi olmak istemiyoruz. Bunlara çok gereksiniminiz olduğu için getirdik. Hepsi bu. “
Şöyle diyoruz: “ Canlarım. Aşklarım. Sizi seviyorum… Sizi hiç terketmeyeceğim… Yalnızca sizi seveceğim… Her zaman… Sizler benim için hayatsınız…”
Tekrarlamaktan sözcükler anlamlarını yitiriyor, içerdikleri acı da dinmeye başlıyor.