Lacour baba bu çukurda kendini iyi hissedecekti. O toprağı tanıyor, toprakta onu tanıyordu. Birlikte iyi anlaşacaklardı. Toprak yaklaşık altmış yıl önce kendisine ilk kazma darbesini indirdiğinde ona bu randevuyu vermişti. Şefkat artık sona ermeli, toprak onu alıp bağrına basmalıydı. Ne güzel bir dinlenme olacaktı!
Konusu şahane ve okurken sizi de alıp o gölün dibine indiriyor diyebilirim. Merakla kendini okutan bir çırpıda bitebilecek dili sade bir roman. Edebi haz çok beklemeyin hayal dünyanızı okşayacak, farklı bir hikaye istiyorsanız tavsiye ederim.