“Ben kayboldum... bir süreliğine iki farklı şehir de kayboldu benim için. Dünyada ne sen kaldın ne ben ne de yaşadığımız şehirler. Nüfus milyonlarca azaldı, şehirlerle birlikte içindeki insanları da yok etti bilinç altım, inanabiliyor musun? İyi olmadığımı kimseye kabul ettiremedim. Kötü hissettiğime kimseyi inandıramadım. Kolumu çarptım kapıya, acıdığım kimseye kamtlayamadım. Keşke hislerin rengi olsaydı, rengimin değişimini görür inanırlardı bana, ama en çok sen inanırdın. Ve şimdi sen de yoksun. Artık kimse inanamaz... ”