"Kibar adamdı Kemal Abisi... Uyandırmamak için öksürürken mendili ağzına tutuyor, kibriti gayet yavaş çakıyordu. 'Rahatsız eder adamı kibarlığı... Bunaltır!'
Birden kendi ayak sesini duyup ürktü. Gürültü etmemeye çalıştı bir zaman, sonra derin derin soludu. Gece tıka basa kekik kokuyordu. 'Yok be! Kekik de neymiş... Bal gibi karı kokuyor...' Sesle güldü. 'Bal gibi' sözüyle Naciye'yi hatırlamıştı."
Türkçesi...Alıntı
'Kabadayı...' Kara Kemal kısacık güldü. 'Ne demek kabadayı? Kendini kendisiyle savunamadığından kabalığa sığınıyor demek... Kabalık... Türkçesi hayvanlık...'
"Her zaman olduğu gibi, gene kravatlılar dayanmış, elinden silahı, dilinden adam vurmayı düşürmeyen kabadayılar hiç utanmadan köpekleşmişti."
"Eskiden beri, çok konuşmak, sesli düşünmek adeti değildi. Bu sebeple yakından tanıyanlar, uzun susmalarına alışıktılar."
"Kara Kemal Bey, böyle bir kadının, genellikle kabasaba davranan Abdülkerim'le neden ilgilendiğini bulmaya çalıştı. Bütün gerçek kadın tutkunu erkeklerde olduğu gibi Abdülkerim'de de, duyduğu aşırı isteği karşı cinse kolayca aşılayıp onları enikonu baskına uğratmak, sersemletip sürüklemek gücü vardı. Çoğu zayıf iradeli olan böyle erkeklerin tersine, Abdülkerim iradeliydi, ilk bakışta güven vericiydi, verdiği güven de yalancı değildi."